Przymiotnik czy przysłówek po czasowniku?

Choć zasady mówią, że to przysłówek określa czasowniki, to po tzw. czasownikach postrzegania zmysłowego i stanu (np. look, sound, smell, feel, taste) używamy zawsze zwykłego przymiotnika. Opisuje on bowiem osobę lub rzecz podmiotu, a nie czynność. Przykład: "This soup tastes delicious." (Ta zupa smakuje przepysznie).

Tak, czasownik posiłkowy "to be" i kilka innych pokrewnych jak "seem" (wydawać się) lub "become" (stać się) zawsze wymuszają po sobie przymiotnik, by opisać konkretny stan posiadany przez podmiot. Przykład: "You seem tired today." (Wydajesz się dzisiaj zmęczony).

Najczęstszym błędem jest automatyczne tworzenie przysłówka (dodawanie końcówki -ly) po słowach smaku lub dotyku, co sprawia, że zdanie brzmi karykaturalnie dla rdzennych bywalców wysp. Nie możemy powiedzieć "it smells nicely". Poprawnie: "This flower smells nice." (Ten kwiat ładnie pachnie).