Pierwszy czy drugi tryb warunkowy? Ten test pomoże Ci je odróżnić! Wybierz poprawną odpowiedź i bezbłędnie stosuj oba conditionals.

1. If it ... to be true, I ...

2. I ... you my car unless you ... for the petrol.

3. If I ... you, I ... for him.

Świetnie Ci idzie! Zostało jeszcze 12 pytań.

Zaloguj się lub załóż darmowe konto, aby odblokować pełen dostęp do ćwiczenia.

Chcesz zobaczyć pozostałe pytania?

Załóż darmowe konto w 30 sekund i odblokuj pełny dostęp do ćwiczeń.

Odblokuj WSZYSTKIE darmowe ćwiczenia i testy.
Pobieraj materiały PDF i ucz się offline.
Zapisuj wyniki i śledź swoje postępy na wykresach.
Zdobywaj odznaki i wspinaj się w rankingach.
Ucz się w skupieniu - zero reklam i rozpraszaczy.

Najczęściej zadawane pytania

Decyzja zależy od tego, jak realnie oceniasz sytuację. Jeśli planujesz coś, co prawdopodobnie się wydarzy w przyszłości, użyj trybu pierwszego. Jeśli mowa o czymś prawie niemożliwym w teraźniejszości, musisz wybrać tryb drugi. Przykład: If I win, I will be happy (Jeśli wygram - jest to realne - będę szczęśliwy) vs If I won, I would be happy (Gdybym wygrał - ale nie gram - byłbym szczęśliwy).

Tak, w formalnym języku angielskim bardzo często w drugim trybie warunkowym forma czasownika 'to be' przybiera postać 'were' dla absolutnie wszystkich osób, łącznie z 'I', 'he', 'she' i 'it'. Nadaje to zdaniu bardziej literacki ton. Przykład: If I were you, I would study harder (Na twoim miejscu uczyłbym się pilniej).

Maturzyści gubią się, gdy w teście pojawiają się zdania o sytuacjach mało prawdopodobnych i używają do nich błędnie pierwszego trybu. Jeżeli zdarzenie przeczy prawom logiki lub zdrowemu rozsądkowi, zawsze trzeba wybrać tryb drugi. Przykład: If I were a bird, I would fly (Gdybym był ptakiem, to bym latał).